Lucretia 1352890117.jpg


mezzo soprano




Irini Tsirakidis - Mezzo-Soprano


Irini Tsirakidis was born in Wiesbaden, Germany, and grew up in Piraeus, Greece. Completing her vocal studies with the baritone Kostas Paskalis, she graduated with excellence in performance and received a gold medal.

Ms Tsirakidis has won several competitions including the Maria Callas Competition in Athens and the Aragall Competition in Spain. 

A professor of voice with an experience of 13 years, Ms Tsirakidis collaborating with many conservatories in Greece. 

For the last nine years, she is teaching at Athenaeum Conservatory of Athens and gives master classes in Conservatories in Europe. 

Distinguished appearances:
Ms Tsirakidis made her professional debut with GNO (Greek National Opera of Athens), as Amelia in "Simone Boccanegra". 

In later collaboration with GNO she has performed: The role of Countess in "Nozze di Figaro", Rosalinde from "Die Fledermaus", Musetta from "La Boheme", Rosina from "Il Barbiere di Siviglia", Antonia in "Les Contes d' Hoffmann".

The title role of the Opera "Fonissa", composed by G.Koumentakis, based on a famous novel of the renown Greek novelist A.Papadiamantis which gained great acclaim from the worldwide press.

The soprano role from Verdi's Requiem at the Herodium Ancient Theater twice which was recorded and published by the Athenaeum Grand Prix.

In collaboration with the Royal Opera Covent Garden, she performed: 
           Countess from Le Nozze Di Figaro by W.A.Mozart.
           Giulietta from Les Contes d'Hoffmann by Offenbach.

With La Scala di Milano she performed:
           Iphigenie from Iphigenie en Aulide by Gluck.

With Dallas Opera House she performed and was also awarded as the Best Artist of the Year 2002:
           Ermione from Ermione of Rossini.

In Carnegie Hall she performed:
           Medea in concert form, from Cherubini's Medea.

With the Amsterdam Opera House, she performed Adalgisa which have been released on DVD by    
           the Opus Arte UK.
           Adalgisa from Norma by Bellini.

With the Perm Opera House & Ballet she has performed:
           Giulietta from the "Tales of Hoffman" by Offenbach.

Major opera houses in which Irini Tsirakidis has performed: 
La Scala Milano - Royal Opera Covent Garden - Carnegie Hall NY - Teatro Liceu Barcelona - Bilbao Opera - Teatro Municipale di Roma - Santiago de Chile, Teatro Municipal - Teatro Municipale di Bologna - Dallas Opera House - Washington concert Hall - Madison Opera - Trieste Teatro - Minnesota Opera House - Strassburg Opera House - Amsterdam National Opera House - Tulsa Opera - St. Petersburg, Philharmony - Royal Albert Hall London - Palau dela musical Catalana.




ΕιρΗνη ΤσιρακΙδου - Mezzo soprano

Η Ειρήνη Τσιρακίδου γεννήθηκε στο Wiesbaden της Γερμανίας και μεγάλωσε στον Πειραιά.Ολοκλήρωσε τις μουσικές σπουδές της κάτω από την καθοδήγηση του γνωστού βαρυτόνου Κώστα Πασχάλη παίρνοντας δίπλωμα με άριστα παμψηφεί, πρώτο βραβείο και χρυσό μετάλλιο εξαιρετικής επίδοσης από το ωδείο Athenaeum.

Έχει κερδίσει βραβεία στους διεθνούς διαγωνισμούς, Μαρία Κάλλας (Ελλάδα) και Giacomo Aragall (Ισπανία). Έκανε το ντεμπούτο της στην Εθνική Λυρική σκηνή με τον ρόλο της Amelia από το έργο του G.Verdi “Simone Boccanegra”. Στην Εθνική Λυρική σκηνή έχει επίσης ερμηνεύσει τους ρόλους Countess από «Le nozze di Figaro” του Mozart, Rosina από «Il barbiere di Seviglia” του Rossini, Antonia από «Les Contess d’Hoffmann” του Offenbach, Musetta από «La Boheme” του Puccini, Rosalinde από “Die Fledermaus” του Strauss. Επίσης ερμήνευσε δύο φορές το Verdi REQUIEM στο Ηρώδειο Θέατρο.
Είναι νικήτρια της υποτροφίας Mαρία Κάλλας που δινόταν από το Ίδρυμα Λαμπράκη και το Μέγαρο Μουσικής. Με την υποτροφία αυτή, έφυγε για τη Νέα Υόρκη όπου μελέτησε με την Catherine Green και την Vivian Mordo.
Μετά την επιτυχία που είχε στην πρώτη της παραγωγή εκτός της Ελλάδος, σε συνεργασία που είχε με την Βασιλική Όπερα του Λονδίνου όπου ερμήνευσε τον ρόλο της Κοντέσας από τους Γάμους του Φίγκαρο του Μότσαρτ, οι πόρτες των μεγάλων θεάτρων άνοιξαν και η διεθνής της καριέρα ξεκίνησε με τις καλύτερες συνθήκες.

Έχει τραγουδήσει στα ακόλουθα θέατρα:
Royal Opera House of London, La Scala di Milano, Liceu Barcelona, Royal Albert Hall, Carnegie Hall, Palau dela Musica Catalana, Teatro Communale di Bologna, Teatro di Roma, Trieste, Santiago Chile, Bilbao, Minnesota, Caramoor NY, Strasbourg, Washington DC, Tulsa, Amsterdam, St Petersburg, Milwaukee, Dallas όπου και έλαβε το βραβείο Μαρία Κάλλας ως η καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη καλλιτέχνιδα της χρονιάς 2002-2003, Gstaad και πολλά άλλα.

Έχει ερμηνεύσει τους ακόλουθους ρόλους :
Ermione, “Ermione” G.Rossini, Anna ,”Maometto II” G.Rossini, Madama Cortese, “Viaggio a Reims” G.Rossini, Elena, “La donna del lago” G.Rossini, “L’occasione fa il ladro” G.Rossini, Vitellia, “La clemenza di Tito” W.A.Mozart, Donna Elvira, “Don Giovanni” W.A.Mozart, “Oberto conte di San Bonifaccio” G.Verdi, Iphigenie , “Iphigenie en Aulide” Gluck, Gulietta , “Les contes d’Hoffmann” Offenbach, Medea, “Medea” Cherubini, Dido , “Dido and Aeneas” H.Percel, Santuzza , “Cavaleria Rusticana” Mascagni..και άλλα.

Από το 2006 αποχώρησε από την ενεργό δράση και τις σκηνές του κόσμου, και ασχολήθηκε με τη διδασκαλία. Διδάσκει στο ωδείο Athenaeum και συμμετέχει σε διάφορες συναυλίες στην Ελλάδα.
Το 2014 αποφάσισε να επιστρέψει στην ενεργό δράση ως δραματική μέτζο σοπράνο πλέον.
Έκανε το ντεμπούτο της επιστροφής της στην Εθνική Λυρική Σκηνή ερμηνεύοντας τον ρόλο της Φόνισσας στην ομώνυμη όπερα του Γ. Κουμεντάκη με πολύ μεγάλη επιτυχία. Στη συνέχεια ερμήνευσε την Giulietta από «Les Contes d’Hoffmann” του Offenbach στην όπερα του Περμ σε διεύθυνση Θ.Κουρετζή.






I can divide my artistic course into three periods.


1st period: A dream comes true!

At the age of 25 I started singing in major theaters in the world, cooperating with great conductors as well as very experienced and established artists. The quest for a big career, glory and acceptance of my talent was my driving force,as it is for all young artists.

I was urged by the need to delimit my place in what we call society, my need to acquire all those qualities that would bring about respect and recognition of my individuality. There was also an inner need to express what had been burning inside me, sharing my soul with other people, as well as having the audience accept my soul.

But I could see that the more I tried, the more I lost what I really was. What was I, indeed? Through that course, blessed by God to obtain whatever I had been looking for in society, I lost myself! I lost what constituted the driving force of Art…purity of motives and its humble service, love for singing ,followed by liberation of the singers themselves first and then of the audience.

My soul was tortured as, beyond my career, there was no holiness whatsoever, no idealism, no space for Love and Light. Only selfishness and competitiveness. I have no problem or hesitation to compete, provided the motive is sacred, not selfish. It was when questions such as ‘what am I?’, ‘who am I?’, ‘what am I looking for from now on?’ started to become unbearably torturing that I decided to quit singing. I quit a career that many people would envy but which was meaningless to me, as my soul had been tortured.

2nd period: A quest for perfection.

I stopped singing and took to teaching and inner quest. I tried to understand what makes man happy. Neither glory, money nor recognition; not even Art managed to give me that inner completeness and peace I had been in quest of. I really believed that Art was over for me.

I started reading about the human brain and its potential, our world as it is conceived by science and by esotericism. I sought conspicuous and inconspicuous things. I sought Perfection, believing that its conquest would bring me that inner peace I had been looking for.

I sought to find how I could touch Perfection through voice and expression…it is to say how through voice- since that was the means I was given- one can touch their soul and through it God inside them.

I experimented with sounds and senses! I found out the different experience one can have for the same thing, the experience of voice. How psychology, our beliefs, awareness of our own body can influence vocal perception and efficiency.

I saw the non-existent limitations we ourselves set as obstacles to our understanding and our efficiency. Finally, I realized that the quest for perfection is one of our needs. We look for freedom through it. Freedom of expression, freedom of performance, freedom of our soul. But we think that Perfection, once achieved, will be our possession for ever. That’s a lie! Perfection is a constant quest. Because…nothing can be Perfect, the way man delimits Perfection. Perfection is a path of quest. It assumes acceptance of our imperfect nature firstly and secondly acceptance of our vulnerability!

We believe that ‘what I can do perfectly now, I will be able to do it continuously'. Our society is based on that wrong belief! We live and react based on that belief. So we dare not show our weakness or our vulnerability, oppressing thus our soul. But Perfection requires Freedom in order to come. It doesn’t come as a result of Freedom.They are sisterly qualities!

If you are not free from restrictions -spiritual, mental, social- Perfection cannot be achieved! Another thing I realized during my teaching and quest years was that what I perceive as Perfect is different from what you perceive as Perfect. It is pointless to compare yourself with anybody else. Anybody else is another, unique being! The only way to your Perfection is introspection, self observation, exemption from expecting results. Simply by trying and expecting it to be revealed to you. Your own responsibility is Quest!

From then on I sought Perfection, not to impress others but to understand myself, my own limits! To become aware of my own existence. I felt freed from the outcome. The Path had eventually become enthusiastic.

I had answered WHY and HOW!

Initially I understood that Art was My own path of self knowledge. Without any selfish motives. Only because through that continuous process of quest, I became a better person! Only because through constant quest life becomes meaningful…there is an activated Vision of Perfection. I feel free to Be, without being interested in others’ acceptance. And in a magic way, the more I didn’t care for any confirmation or response from others- as I felt complete with what I experienced- the more others responded. But the more other people can feel the Freedom you give them so that they can also Be, the more attracted they feel to respond! It was then that I realized it was time for the next step…that period was over!

3rd period: Enjoying the Perfection of Creation.

Once I accepted the eternal course that constitutes the Quest for Perfection, I got rid of a great obstacle: Time! I understood that there is no time, just distance! What forms our life is how many times we have run the distance from the point we are to our target. This is not time…it is distance!

So I decided to enjoy this distance to the full! Having got the practical knowledge and mainly the spiritual understanding of causes and purposes, I wanted to turn all this into action. I wanted to share my experience, communicating it to my fellowmen!

I eventually returned to action to get across to other people the serenity I had obtained through tough tests. To get across the message that Quest is a process of bliss and internal completeness. You don’t have to be Perfectin order to be happy. You are already happy, just by seeking.

It is my highest joy to see people, artists with whom we share a common internal desire and vision! When seekers meet, then cooperation is a real blessing. Only then does music obtain that essential natural quality of pure intention. I wish I could explain the difference but words fail to interpret what our heart can understand- which is magical! This is my vision from now on! Cooperation with such people! Where Art becomes Ritual! Love,respect and humility are seekers’ allies.

May we all feel internally that Blessing and the Ideal expressed through the whole creation and of course through music!


Την καλλιτεχνική μου πορεία, τη χωρίζω σε 3 περιόδους.

1η περίοδος: Η εκπλήρωση του ονείρου!

Από τα 25 μου χρόνια άρχισα να τραγουδώ στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου, να συνεργάζομαι με μεγάλους μαέστρους και με πολύ έμπειρους και καταξιωμένους καλλιτέχνες. Η αναζήτησή της μεγάλης καριέρας, της δόξας και της αποδοχής του ταλέντου μου, ήταν η κινητήριός μου δύναμη' όπως και όλων των νέων καλλιτεχνών. Με παρακινούσε  η ανάγκη να οριοθετήσω τη θέση μου σε αυτό που λέμε κοινωνία, η ανάγκη να αποκτήσω αυτές τις ιδιότητες που θα προκαλούσαν  το σεβασμό και την αναγνώριση της ατομικότητάς μου. Υπήρχε επίσης, η εσωτερική ανάγκη να εκφράσω αυτό που έκαιγε μέσα μου, το μοίρασμα της ψυχής μου με τους άλλους, όπως και να αποδεχτεί το κοινό την ψυχή μου.

Έβλεπα όμως, πως όσο προσπαθούσα, έχανα αυτό που ήμουν πραγματικά! Τι ήμουν όμως;

Μέσα σε αυτήν την πορεία, στην οποία ο Θεός με ευλόγησε και απόκτησα όλα όσα ζητούσα από το κοινωνικό σύνολο, είχα χάσει τον εαυτό μου! Είχα χάσει αυτό που ήταν η κινητήριος δύναμη της Τέχνης... η αγνότητα κινήτρων και η ταπεινή υπηρεσία της, η αγάπη για το τραγούδι και η λύτρωση που αυτό προκαλεί αρχικά στον ίδιο τον τραγουδιστή και κατόπιν στο κοινό!

Η ψυχή μου βασανιζόταν, γιατί πέρα από την καριέρα, δεν υπήρχε καμία ιερότητα, κανένας ιδεαλισμός, καθόλου χώρος για αγάπη και φως.´Ολα ήταν εγωισμοί και ανταγωνιστικότητα. Δεν έχω κανένα πρόβλημα και ενδοιασμό να ανταγωνιστώ, αρκεί το κίνητρο να είναι ιερό και όχι εγωιστικό.

΄Οταν τα ερωτήματα "τι είμαι; ποια είμαι; τι αναζητώ πλέον;" άρχισαν να γίνονται αφόρητα βασανιστικά, τότε εγκατέλειψα το τραγούδι. Εγκατέλειψα την καριέρα που πολλοί θα ζήλευαν, που όμως για μένα δεν είχε κανένα νόημα, αφού η ψυχή μου βασανιζόταν!


2η περίοδος: Η αναζήτηση της τελειότητας.

Σταμάτησα το τραγούδι και ασχολήθηκα με τη διδασκαλία και την εσωτερική αναζήτηση.
Έψαχνα να καταλάβω τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο. Η δόξα, το χρήμα, η αναγνώριση, αλλά ούτε η τέχνη, κατάφεραν να μου προσφέρουν αυτήν την εσωτερική πληρότητα και γαλήνη που αναζητούσα. Πίστευα αλήθεια, πως το θέμα "τέχνη" είχε λήξει για μένα.

Άρχισα να διαβάζω όσα αφορούσαν την ψυχή, τον εγκέφαλο του ανθρώπου και τις δυνατότητές του, για τον κόσμο όπως τον κατανοεί η επιστήμη και όπως τον κατανοεί ο εσωτερισμός.

Έψαχνα για όσα φαίνονται και όσα δεν φαίνονται.

Έψαχνα για την Τελειότητα, πιστεύοντας πως η κατάκτησή της, θα φέρει μέσα μου αυτήν τη γαλήνη που αναζητούσα.

Έψαχνα να βρω πώς μέσα από τη φωνή, τον ήχο, την έκφραση θα μπορούσα ν' αγγίξω την τελειότητα...δηλαδή, πως μέσα από τη φωνή -μιας και αυτό ήταν το μέσο που μου είχε δοθεί- μπορεί κάποιος να αγγίξει την ψυχή του και μέσω αυτής το Θεό εντός του. Πειραματιζόμουν με τους ήχους και τις αισθήσεις!

Ανακάλυψα τη διαφορετική εμπειρία που μπορεί να έχει κάποιος για το ίδιο πράγμα, την εμπειρία της φωνής. Πώς επηρεάζει η ψυχολογία, οι πεποιθήσεις, η επίγνωση του ίδιου μας του σώματος, την αντίληψη και την απόδοση της φωνής μας.

Είδα τους ανύπαρκτους περιορισμούς που εμείς οι ίδιοι τοποθετούμε ως εμπόδιο στην κατανόηση και την απόδοσή μας. Και τελικά...κατανόησα πως η αναζήτησή της τελειότητας, είναι μία ανάγκη μας.
Μέσω αυτής ψάχνουμε την Ελευθερία! Ελευθερία έκφρασης, ελευθερία απόδοσης, ελευθερία ψυχής. Νομίζουμε όμως, πως η Τελειότητα αν επιτευχθεί μια φορά, θα ειναι κτήμα μας δια βίου. Ψέμα! Η Τελειότητα είναι διαρκής αναζήτηση!
Διότι ...τίποτα δεν μπορεί να είναι Τέλειο, όπως οριοθετεί την Τελειότητα ο άνθρωπος! Η Τελειότητα είναι μονοπάτι Αναζήτησης! Προϋποθέτει την αποδοχή πρώτον της ατελούς φύσης μας και δεύτερον την αποδοχή της φθαρτότητάς μας!!!

Πιστεύουμε πως "αυτό που κάνω τώρα τέλεια, θα το κάνω συνέχεια"! Η κοινωνία μας είναι βασισμένη επάνω σε αυτόν τη λαθεμένη πεποίθηση! Λειτουργούμε και ζούμε βάσει αυτής και δεν τολμούμε να δείξουμε την αδυναμία μας ή την φθαρτότητά μας, καταπιέζοντας την ψυχή μας. Όμως η Τελειότητα για να έρθει, προϋποθέτει Ελευθερία! Δεν έρχεται ως αποτέλεσμα αυτής! Είναι αδελφές ιδιότητες!

Αν δεν είσαι Ελεύθερος από περιορισμούς -ψυχικούς, νοητικούς, κοινωνικούς- τότε δεν επιτυγχάνεται η Τελειότητα! Ένα άλλο που κατανόησα από τα χρόνια της διδασκαλίας και της αναζήτησης, ήταν πως....το Τέλειό μου διαφέρει από το Τέλειό σου!!! Είναι άτοπο να συγκρίνεις τον εαυτό σου με οποιονδήποτε άλλον. Ο άλλος ειναι μια μοναδική, άλλη οντότητα! Ο μόνος δρόμος προς την Τελειότητά Σου, είναι η ενδοσκόπηση, η αυτοπαρατήρηση, η απαλλαγή από την προσμονή του αποτελέσματος. Απλά, δοκιμάζοντας και περιμένοντας να σου Αποκαλυφθεί! Η δική σου ευθύνη είναι η Αναζήτηση!

Πλέον έψαχνα την Τελειότητα, όχι για να εντυπωσίασω. Την έψαχνα για να κατανοήσω εμένα, τα όριά μου! Να συνειδητοποιήσω τη δική μου ύπαρξη. Ένιωθα απελευθερωμένη από το αποτέλεσμα. Ο δρόμος είχε γίνει πλέον, ενθουσιώδης!

Είχα βρει το ΓΙΑΤΙ και το ΠΩΣ!!

Κατανόησα αρχικά πως η Τέχνη είναι το δικό Μου μονοπάτι αυτογνωσίας! Χωρίς κανένα εγωιστικό κίνητρο. Μόνο γιατί, από αυτήν τη συνεχή διαδικασία αναζήτησης, γινόμουν καλύτερος άνθρωπος! Μόνο γιατί μέσα από την συνεχή αναζήτηση, η ζωή αποκτά Νόημα... υπάρχει ενεργό το Όραμα της Τελειότητας.

Νιώθω Ελεύθερη να Είμαι, χωρίς το ενδιαφέρον για  την αποδοχή των άλλων. Και με ένα μαγικό τροπο, όσο εγώ δεν αναζητούσα καμία επιβεβαίωση και ανταπόκριση από τους άλλους -γιατί ένιωθα πλήρης μέσα σε αυτό που βίωνα- τόσο οι άλλοι ανταποκρίνονταν. Όμως, όσο οι άλλοι νιώθουν την Ελευθερία που τους προσφέρεις, ώστε να Είναι και αυτοί, τόσο νιώθουν έλξη ανταπόκρισης!

Τότε κατανόησα πως είχε έρθει η ώρα για το επόμενο βήμα... η περίοδος αυτή, είχε ολοκληρωθεί πλέον!


3η περίοδος: Απολαμβάνοντας την Τελειότητα της Δημιουργίας.

Όταν αποδέχτηκα μέσα μου την αέναη πορεία που στοιχειοθετεί την αναζήτηση του Τέλειου, απελευθερώθηκα από ένα μεγάλο εμπόδιο: το Χρόνο!
Κατανόησα πως δεν υπάρχει χρόνος, απλά απόσταση! Αυτό που σχηματίζει τη ζωή μας, είναι το πόσες φορές έχουμε διανύσει την απόσταση από το σημείο που είμαστε ως το στόχο μας. Δεν ειναι χρόνος αυτό... είναι απόσταση!

Αποφάσισα λοιπόν, την απόσταση αυτή, να την απολαύσω στο μέγιστο! Έχοντας τώρα την πρακτική γνώση και κυρίως την πνευματική κατανόηση των αιτιών και των σκοπών, ήθελα όλο αυτό να το κάνω δράση! Ήθελα να μοιραστώ την εμπειρία μου, κάνοντας κοινωνούς τους συνανθρώπους μου!

Επέστρεψα στην ενεργό δράση πια, για να κοινώνησω τη γαλήνη που μέσα από σκληρές δοκιμασίες κατέκτησα. Να μεταφέρω στους ανθρώπους το μήνυμα πως η Αναζήτηση είναι μια διαδικασία ευδαιμονίας και εσωτερικής πληρότητας! Δε χρειάζεται να τελειωθείς για να ευτυχήσεις! Είσαι ΗΔΗ ευτυχισμένος, γιατί Αναζητάς!

Είναι βαθύτατη η χαρά μου, όταν βλέπω ανθρώπους, καλλιτέχνες, με τους οποίους έχουμε κοινή εσωτερική επιθυμία και όραμα! Όταν οι Αναζητητές συναντιούνται, τότε η συνεργασία είναι πραγματικά ευλογία! Μόνο τότε η Μουσική αποκτά αυτήν την αιθέρια ποιότητα της Αγνής Πρόθεσης -μακάρι να μπορούσα να εξηγήσω τη διαφορά της' όμως τα λόγια αδυνατούν να ερμηνεύσουν αυτό που η καρδιά κατανοεί- που δημιουργεί Μαγεία!

Αυτό είναι το όραμά μου πλέον! Συνεργασίες με τέτοιους ανθρώπους! Εκεί όπου η Τέχνη γίνεται Ιερουργία! Η Αγάπη, ο Σεβασμός και η Ταπεινότητα, είναι οι σύμμαχοι των Αναζητητών.

Είθε όλοι να νιώσουμε μέσα μας κάποτε αυτήν την Ευλογία  και το Ιδανικό που εκφράζεται μέσα από όλη τη Δημιουργία... και φυσικά μέσω της Μουσικής!


Opus Arte


Bellini– Norma

Opera in two acts (1831)


Musical director, Julian Reynolds
Stage director, Guy Joosten

Netherlands Chamber Orchestra
Chorus of De Nederlandse Opera
Chorus Master, Matthew Halls

Recorded live at Het Muziektheater, Amsterdam, in 2005


Bellini: Norma

In Guy Joosten’s ingenious production of Bellini’s masterpiece, Norma is about more than just beautiful singing. It becomes a layered, timeless drama in which Norma is the archetypal successful woman struggling to retain her dominant but vulnerable position. Hasmik Papian’s lyrical and intense interpretation of the title role accentuates the striking similarity between a Druid high priestess and a modern opera diva. Conductor Julian Reynolds guides the brilliant cast, choir and Netherlands Chamber Orchestra to great heights, providing a refreshing new take on the chef d’oeuvre of bel canto.


"Norma. Diva. Callas. Three keywords that are the core of Joosten’s staging. A diva in a Callas costume who, as Norma, loses her way in the labyrinths of the opera world and who can no longer distinguish between the drama on stage and reality. Joosten’s stage interpretation offers interesting contemplations on opera business and on the role and character of a star soprano in a typical Callas situation...The story starts as an opera in an opera, but gradually the boundaries between theatre and reality become more and more ambivalent… great class!" (Trouw)

"Armenian soprano Hasmik Papian...portrays her Norma confidently, with lyrical and passionate passages, flexible and temperamental..." (NRC Handelsblad)

"Conductor Julian Reynolds...extensively studied Bellini’s score in manuscript and introduces lots of surprising details." (De Telegraaf)

Extra features

Illustrated Synopsis and Cast gallery. Introduction, including interviews with principal members of the cast and the artistic team.

Opus Arte ‎– OA 0959 D


Genre: Opera

Release Date: Aug 2008

Recorded Live: 2005

Sound: 2.0 & 5.0 PCM

Subtitles: EN, FR, DE, ES, IT, NL

Aspect Ratio: 1080i High Definition / 16:9

Display: NTSC

Catalog Number: OABD7013D




Genre: Opera

Release Date: Sep 2006

Recorded Live: 2005

Number of Discs: 2

Sound: DTS Surround; LPCM Stereo

Subtitles: EN, FR, DE, ES, IT, NL

Aspect Ratio: 16:9 Anamorphic

Display: NTSC

Catalog Number: OA0959D